Χιόνι (από την Αριστέα Σταυροπούλου)

Είναι κάποιες αναμνήσεις σαν απαλό χιόνι.

Πέφτουν αργά και τρυφερά, άλλοτε σκεπάζοντας την τραχιά επιφάνεια της γης μέσα μας κι άλλοτε απλώνοντας το φωτεινό λευκό τους στο γκρίζο τώρα μας.

Δεν κάνουν θόρυβο, μα είναι απολύτως ικανές να πλημμυρίσουν –πρόσκαιρα μεν, ολοσχερώς δε– κάμποσες στιγμές, όπως μια παχιά χιόνινη επιφάνεια καλύπτει την σκεπή ενός σπιτιού, τα κλαδιά ενός δέντρου και το γρασίδι μιας μικρής αυλής.

Κι όταν βρίσκουν την ψυχή διψασμένη και στεγνή, αυτές οι «νιφάδες συναισθήματος» μοιάζουν με τη χαρά που προσφέρει σε ένα μικρό παιδί το αληθινό χιόνι που, ένα χειμωνιάτικο πρωινό, κάνει την εμφάνισή του έξω από το σπίτι.

Έχεις δει παιδί να ξυπνά και να βλέπει, μέσα από το παράθυρό του, να πέφτει φρέσκο χιόνι;

Ίσως κάποτε να ήσουν εσύ αυτό το παιδί. Να ένιωσες σαν απρόσμενο, πολύτιμο δώρο το λευκό τοπίο.

Ίσως να είσαι τώρα ο διψασμένος ενήλικας. Εκείνος που βυθίζεται σε ένα παρόν με άγρια βαρυχειμωνιά, με πολλή ή καθόλου βροχή, με ανέμους που δεν αφήνουν τίποτα όρθιο ή με έναν καύσωνα από αυτούς που καίνε σπαρτά, δέρματα και καρδιές στο πέρασμά τους.

Κι έτσι, κάθε τόσο, μια εικόνα, ένα στιγμιότυπο, μια αίσθηση από το παρελθόν έρχεται απαλή και αθόρυβη, για να σε λυτρώσει. Να σου φέρει ένα χαμόγελο, ένα χάδι, ένα μικρό άνοιγμα στον ορίζοντα.

Μια λευκή ανάμνηση σε τυλίγει για να σου θυμίσει ότι η πατρίδα σου, αυτή που λέγεται ζωή και εαυτός, γνώρισε –και ακόμα έχει– κι άλλες όψεις. Έζησε και μπορεί να περιμένει και μέρες άσπρες, αθώες, μαλακές, πλήρεις. Από εκείνες που αντανακλούν φως και κρύβουν θησαυρούς ακόμα και κάτω από το παγωμένο πέπλο.

Είναι κάποιες αναμνήσεις σαν απαλό χιόνι.

Πέφτουν για να σε δροσίσουν, να σε αναζωογονήσουν ή να σου χαρίσουν για λίγο έναν λευκό, ήρεμο καμβά, όπου θα μπορέσεις να ακούσεις ξανά τις σκέψεις σου. Και να ανασάνεις.

Τι κι αν, σύντομα, θα παραδοθούν στις αχτίδες κάποιου ήλιου, θα λιώσουν και θα γίνουν σταγόνες που θα κυλούν σε πλαγιές, δρόμους και μάγουλα; Πάντα –είτε από χιόνι είτε από βροχή είτε από δάκρυα– οι σταγόνες ποτίζουν κάτι, γύρω ή μέσα μας.

Πηγή: Απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο

Φωτογραφία: Pexels/Adrian Kilar