Στάλες έρωτα

Γραμμένο από την Στέλλα Καμπάνη.

Περπατούσαν και κρατιόντουσαν χέρι χέρι. Οι στάλες της βροχής άρχισαν να δυναμώνουν, μα εκείνοι δεν επιτάχυναν το βήμα τους λεπτό. Κοίταζαν ο ένας τον άλλο και γέμιζαν λιακάδες.
Στα ακροδάχτυλά τους κυλούσε ο Έρωτας. Στα μάτια τους μέσα, ο δικός τους κόσμος. Μακριά απ’ όλους και όλα. 
Στο γκρίζο της μέρας, εκείνη το χαμόγελο που έλουζε με ευτυχία κάθε θλίψη του. Στο μαύρο της νύχτας, εκείνος το κόκκινο που κυλούσε μέσα της και χρωμάτιζε τα πάντα.
Ένας πίνακας ζωής που οι στάλες της βροχής δε θα ξεθώριαζαν ποτέ τα χρώματά του. Γεμάτες οι καρδιές τους, έκαιγαν από συναίσθημα.. 

Κράτα με καρδιά μου και πάμε..