Κι η μουσική μαζί σου… Ταξιδιωτικές σημειώσεις (vol .14)

Γραμμένο από την Αικατερίνη Τεμπέλη, με αφορμή το τραγούδι “Αύριο θα φύγω” (ΗΧΟΤΟΠΙΑ) των Στέφανου Κωνσταντινίδη και GM.

“Αύριο θα φύγω
Θα απογειωθώ σαν ένα Boing 747
Σήμερα είναι δύσκολο να μιλάς
Μονάχα το σώμα σου μένει…”

Ψάξε με απόψε… Αναστάτωσε όλους τους δρόμους και βρες με. Πάρε με μακριά με τη μηχανή σου. Και μη με κοιτάξεις καθόλου στα μάτια. Δώσ’ μου το κράνος και ξεκίνα. Πέρνα με μόνο από ‘κει που τα φώτα της πόλης τρεμοπαίζουν στον ορίζοντα… Κι απέφυγε σε παρακαλώ, όλα τα κόκκινα αυτοκίνητα. Όλα.

Κάνε πως δεν πρόσεξες το ράγισμα μέσα μου… Τον καπνό, τη βροχή και τα στοιχειωμένα βάθη…

Πήγαινέ με κάπου, οπουδήποτε. Και δείξε μου ένα-ένα τα εγκαταλελειμμένα εργοστάσια, τις φλόγες ασετιλίνης, κάθε κουλουριασμένη αντλία βενζίνης… Μακριά από θάλασσες και κάθε “θέλω”. Ούτε “θα”, ούτε “θεοί”, ούτε “θάνατοι”. Βγάλε απ’ το μυαλό μου τα ποιήματα, να σιγήσει η μουσική κι η καρδιά μου. Τώρα μονάχα σιωπή… Μέχρι…

“Θα έρθουν καλύτερες μέρες
Θα έρθουν οι μέρες που θα συναρμολογήσουμε τις διαλυμένες ατμομηχανές
Που θα βάλουμε σελοτέιπ στη γλώσσα του άστρου
Που θα κολλήσουμε τις σχισμένες φωτογραφίες…”

Αικατερίνη Τεμπέλη, Αθήνα, 22/10/2019