Σ’ αγαπάω, το θυμάσαι;
Από την Στέλλα Καμπάνη. Δεν έφυγες ποτέ. Κι όμως σε θέλω πίσω. Δυο άνθρωποι βρισκόμαστε μέσα στο ίδιο δωμάτιο, κι έτσι κενοί κι οι δυο όπως...
Από την Στέλλα Καμπάνη. Δεν έφυγες ποτέ. Κι όμως σε θέλω πίσω. Δυο άνθρωποι βρισκόμαστε μέσα στο ίδιο δωμάτιο, κι έτσι κενοί κι οι δυο όπως...
Από τον Γιώργο Κύριλλο. Μεγάλωσα σε μια εποχή που ο μεγαλύτερος πόνος ήταν η βρεγμένη μπάλα που σου έσκαγε στην μούρη σε κάποια παιδική συνεύρεση...
Γραμμένο από την Αικατερίνη Τεμπέλη με αφορμή το τραγούδι “Delenda est (Ερηνούλα μου).
Από την Στέλλα Καμπάνη. Τις αγαπάω αυτές τις ρυτιδούλες. Αυτές που συντροφεύουν τα χείλη σου όταν χαμογελάς.
Γραμμένο από την Αικατερίνη Τεμπέλη με αφορμή το τραγούδι του γκρουπ 99Posse, "Povera vita mia".
Γράφει η Στέλλα Καμπάνη. Έξι ώρα το ξημέρωμα και όπως κάθε πρωί τα τελευταία χρόνια, πετάχτηκα ιδρωμένος μέσα στον ύπνο μου.
Γραμμένο από την Αικατερίνη Τεμπέλη με αφορμή το τραγούδι “Vincent (Stary, stary night)” του Don McLean.
Από την Στέλλα Καμπάνη. O αέρας είχε αρχίσει ήδη να δυναμώνει. Πίσω απ’ το θαμπό τζάμι δύο φιγούρες φωτίζονταν σε κάθε λάμψη των αστραπών.
Γραμμένο από την Αικατερίνη Τεμπέλη, με αφορμή το τραγούδι “Sous le ciel de Paris”.
Loading...