Ψυχολογία

“Αρκούν ο έρωτας και η αγάπη σε μία σχέση;” της Ντόρας Μίνου

today24/10/2022

Background
share close

Πόσες φορές άραγε δεν έχουμε αναρωτηθεί για το άδοξο τέλος μίας σχέσης, που ενώ υπήρχε αγάπη και έρωτας, δεν κατάφερε να είναι ανθεκτική στο χρόνο;

Διαβάζουμε λογοτεχνικά βιβλία, βλέπουμε αισθηματικές κομεντί και τα βασικά συστατικά που μας μεταφέρουν για σχέσεις αλώβητες στο χρόνο και τις δυσκολίες είναι η αγάπη και ο έρωτας. Κι όμως αρκεί;

Η απάντηση είναι όχι. Είναι αναμφισβήτητα πολύ σημαντικό να αγαπάμε και πόσο μάλλον να εξακολουθούμε και μετά από καιρό να είμαστε ερωτευμένοι με τον σύντροφό μας, ωστόσο δεν είναι αρκετό για να έχει διάρκεια η σχέση στο χρόνο και ανθεκτικότητα στις δυσκολίες της καθημερινότητας και της ζωής γενικότερα.

Όταν μιλάμε για ένα ζευγάρι, ουσιαστικά μιλάμε για τη σύνδεση δύο διαφορετικών συστημάτων, που στην πορεία θα αποτελέσουν το δικό τους σύστημα, εδραιώνοντας τη σχέση τους.

Ξεκινώντας από την επιλογή συντρόφου, αρχικά θα γοητευτούμε από συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που βρίσκουμε στον άλλο, όπως χιούμορ, ταπεραμέντα, καταξίωση, εμφάνιση, τρόποι συμπεριφοράς, καλλιέργεια, κλπ. Παράλληλα, οι άνθρωποι έχουμε την τάση να έλκουμε και να μας ελκύουν άτομα και συμπεριφορές που είμαστε εξοικειωμένοι λόγω προσωπικών βιωμάτων και καταβολών.

Αρχικά εύκολα θα ενθουσιαστούμε, και γιατί όχι θα ερωτευτούμε, αυτόν που θα αγγίξει κάτι δικό μας (είτε εμφανισιακά, είτε συναισθηματικά), και προσδοκούμε την ανάλογη ανταπόκριση. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο μάλιστα να  «πλάθουμε σενάρια» που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα του άλλου.

Η αλήθεια είναι ότι κάθε σχέση είναι ένα ρίσκο. Ποτέ δεν ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει και που θα καταλήξει. Οι σχέσεις χτίζονται στο χρόνο και προϋποθέτουν διάθεση, αποδοχή και ανοιχτότητα και από τους δύο. Ο χρόνος συνδέει όλο και περισσότερο δύο ανθρώπους, γνωρίζονται καλύτερα, εκτιμούν και σέβονται με το χρόνο ο ένας τον άλλο, εμπιστεύονται, ανοίγονται, εκφράζονται, φροντίζουν, αγαπούν.

Ποια είναι όμως τα βασικά συστατικά μιας σχέσης που θα αντέξει, που θα «μεγαλώνει» όλο και περισσότερο, που θα βαθαίνει συναισθηματικά και θα δημιουργεί συναισθηματική ασφάλεια και στους δύο;

Η επικοινωνία: Σε καμία σχέση δεν υπάρχουν αυτονόητα. Οι άνθρωποι είναι σημαντικό να επικοινωνούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Με αυτό τον τρόπο δύο άνθρωποι γνωρίζονται καθημερινά, αντιμετωπίζουν τα δύσκολα και απολαμβάνουν τα όμορφα. Είναι ο τρόπος που θα χαράξει κοινή γραμμή στο «εμείς».

Η αποδοχή: Για να μπορέσουν να συνυπάρξουν δύο άνθρωποι σημαίνει ότι έχει αποδεχτεί ο ένας τον άλλο. Ο σκοπός σε μία σχέση είναι η συναποδοχή, δεν είναι το «στοίχημα» να κάνω τον άλλο όπως θέλω εγώ.  Σε τέτοιες περιπτώσεις μόνο καταπίεση και ματαίωση μπορεί να εισπράττουμε στη σχέση μας, γιατί εξ ορισμού αποκλείουμε την ισοτιμία και δημιουργούμε προϋποθέσεις που σταδιακά θα φέρουν τη σχέση σε αδιέξοδο.

Προσωπικός χώρος και χρόνος: Όλοι έχουμε την ανάγκη να έχουμε χρόνο με τον εαυτό μας. Δεν μπορεί να λειτουργήσει μία σχέση μόνο στο «εμείς». Είμαστε δύο διαφορετικοί άνθρωποι που έχουμε την ανάγκη να λειτουργούμε και αυτόνομα ως μονάδες, εστιάζοντας στις προσωπικές μας ανάγκες. Αυτή η φροντίδα για τον εαυτό μας, θα φανεί και στην ίδια τη σχέση, γιατί όσο καλύτερα είμαι με εμένα, τόσο καλύτερα θα είμαι και με τη σχέση μου.

Ποιοτικός χρόνος στο «μαζί»: Οι ρυθμοί στην καθημερινότητα είναι τέτοιοι που πολλές φορές ο ένας από τους δύο ή και οι δύο μπορεί να δουλεύουν πολλές ώρες και το ζευγάρι δεν έχει πολύ χρόνο. Η ουσία δεν είναι η ποσότητα στο μαζί αλλά η ποιότητα, γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να δίνουμε ουσιαστικό χρόνο στη σχέση μας, να γινόμαστε εφευρετικοί και να κάνουμε τέτοιες επιλογές που θα γεμίζουν και τους δύο και η σχέση θα μπορεί να ωριμάζει και όχι να κλονίζεται.

Φροντίδα και συντροφικότητα: Όλες οι σχέσεις χρειάζονται φροντίδα. Σκέφτομαι τον άλλο, τον νοιάζομαι, τον φροντίζω, κάνω εκπλήξεις, δημιουργώ όμορφες στιγμές, «φροντίζω με λίγα λόγια τη σχέση μου σημαίνει ότι με ενδιαφέρει να μην βαλτώσει».

Εμπιστοσύνη: Η καχυποψία, ο φόβος και οι προσωπικές ανασφάλειες πολλές φορές δεν αφήνουν χώρο στην εμπιστοσύνη. Σίγουρα όμως μία σχέση δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτή, και ίσως είναι σημαντικό εάν μας συμβαίνει αυτό,  να στρέφουμε το βλέμμα λίγο «μέσα μας» ώστε να  δούμε τι είναι αυτό που μας δυσκολεύει να εμπιστευτούμε. (Αναφερόμαστε σε σχέσεις που δεν βρίσκονται σε κρίση, ώστε να κλονιστεί η εμπιστοσύνη)

Εκτίμηση και σεβασμός: Η αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη συνύπαρξη αυτών των δύο. Σε διαφορετική περίπτωση μιλάμε για συνήθεια, και αυτό είναι ένας κακός σύμβουλος για την υγιή πορεία μιας σχέσης.

Σύγκρουση και συμφιλίωση: Δύο διαφορετικοί άνθρωποι, δύο διαφορετικά συστήματα, είναι απίθανο να συμφωνούν σε όλα. Διαφωνούμε, συγκρουόμαστε, και ο στόχος μας σε κάθε σύγκρουση καλό θα είναι όχι να πείσουμε για τη δική μας θέση, αλλά να καταλάβουμε και τη θέση του άλλου. Δεν έχουμε νικητή και ηττημένο στη διαφωνία και για να υπάρξει αυτό χρειάζεται να μπορούμε να αποδεχτούμε ότι πολλές φορές οι άνθρωποι αγαπιούνται, ζουν μαζί , προχωρούν μαζί ενώ σε πολλά πράγματα έχουν διαφορετικές απόψεις. Με αυτό τον τρόπο επικοινωνώντας τις διαφωνίες μας και πολλές φορές καταλήγοντας στις αντίθετες απόψεις που μπορεί να έχουμε, οδηγούμαστε στη συμφιλίωση- στη συνέχεια της σχέσης μέσα από λύσεις και όχι περιμένοντας το χρόνο να εκτονώσει την αντίθεση – προσπερνώντας δηλαδή το πρόβλημα.

Σεξουαλική ζωή: Μία σχέση όσο καλή συναισθηματική υποδομή και να έχει, χρειάζεται τη σεξουαλική επαφή. Είναι ένας συντροφικός, πιο ιδιωτικός τρόπος επικοινωνίας, αναγνώρισης και επιβεβαίωσης. Όταν το σεξ λείψει από ένα ζευγάρι, συσσωρεύεται θυμός και απογοήτευση και σιγά σιγά αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες στη σχέση.

Το μοίρασμα, το χάδι, η αγκαλιά: είναι ωραίο αυτό που νιώθουμε να το δείχνουμε. Δεν αρκεί μόνο να αγαπάμε τον σύντροφό μας, είναι σημαντικό και να του το δείχνουμε. Στα «απλά» κρύβονται τα πιο μεγάλα μηνύματα..

Να θυμάστε:

Σε μία σχέση τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ο έρωτας δίνει κίνητρο, ανοίγει το δρόμο στη σχέση, αλλά μπορεί να εξατμιστεί τόσο γρήγορα και παρορμητικά όσο ήρθε….. Η αγάπη είναι η βασική προϋπόθεση για να προσπαθείς για τη σχέση, αλλά δεν είναι από μόνη της αρκετή για να τη διατηρήσει.

Το μαζί είναι ένα συνεχές, είναι ένα πάρε-δώσε σε όλα τα επίπεδα…και να μην ξεχνάμε ότι αν ο άνθρωπος δεν είναι σε επαφή με τον εαυτό του, δεν μπορεί να είναι σε επαφή ούτε με τον σύντροφό του.

Ντόρα Μίνου

ΜΑ Κλινικής Ψυχολογίας

Ψυχοθεραπεύτρια (ενηλίκων, ζεύγους & οικογένειας)

www.anoigma.gr

Written by: Dreamcity

Rate it

Previous post

Θεατρο

“Το Φως του Γκαζιού” του Πάτρικ Χάμιλτον στο θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής έως τις 30/12

Το Φως του Γκαζιού  του Πάτρικ Χάμιλτον                Μετάφραση – απόδοση: Χρήστος Άνθης Σκηνοθεσία: Άννα Ετιαρίδου Από την ομάδα Sονέτο Ένα από τα σημαντικότερα βρετανικά θεατρικά έργα του εικοστού αιώνα παρουσιάζεται στο θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής, από την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου και κάθε Παρασκευή στις 20.30, έως τις 30 Δεκεμβρίου.  Το «Φως του Γκαζιού» είναι ένα από τα μακροβιότερα έργα στο Broadway με συνολικά 1.295 παραστάσεις. Διασκευάστηκε κινηματογραφικά δύο φορές. […]

today24/10/2022

Post comments (0)

Απάντηση

0%