Όταν τα παιδιά δεν ξέρουν πού να σταματούν
Σημείωση: Γράφω αυτό το κείμενο ως ψυχολόγος, όχι ως σχολιαστής της υπόθεσης — η οποία βρίσκεται στα χέρια της δικαιοσύνης και αφήνω σε εκείνη να αποφανθεί. Το ενδιαφέρον μου είναι αποκλειστικά ψυχολογικό και κοινωνικό. Μια δασκάλα πέθανε. Δεν χτυπήθηκε, δεν τραυματίστηκε σωματικά. Έφυγε από εγκεφαλικό — την πιο ανείπωτη ίσως έκφραση του σώματος όταν δεν αντέχει άλλο. Και πίσω από αυτό το εγκεφαλικό, σύμφωνα με τους δικούς της, κρυβόταν χρόνια καθημερινή κακοποίηση: bullying από μαθητές, αδιαφορία θεσμών, εξάντληση χωρίς τέλος. […]
